สวด. นะโมฯ 3 จบ

อิติปิโสภควา อรหังสัมมามัมพุทโธ วิชาจรณสัมปันโน สุคโตโลกวิทู อนุตตโร ปุริสธัมสารถิ สัตถาเทวะมนุสสานัง พุทโธภควาติฯ
อิ ให้เมตตา ติ ให้กรุณา ปิ ให้ปราณี โส ให้ยินดี
ภะ ให้ปลื้มใจ คะ ให้เอ็นดู วา ให้สะท้านดวงใจ
อะ ให้หวั่นไหว ระ ให้เรียกนาน หัง ให้เรียกภูติทั้ง ๔
สัม ใหเรียกจิต มา ให้ลืมตน สัม ให้เรียกขวัญ
พุท ให้รำพึง โธ ให้คิดถึง วิช ให้ร้องไห้
ชา ให้ร่ำไรถามหา จะ ให้รำจิต ระ ให้รำใจ ณะ ให้รำจวน
สัม คือไฟให้เผาธาตุทั้ง ๔ ปัน ให้อยู่มิได้
โน ให้ร้องไห้มาหากู สุ ให้ลืมกายบ่นเพ้อ คะ ให้ลืมที่นอน
โต ให้จับกลอนจ้องไว้ โล ให้ดับโกรธโกรธา
กะ ให้ขมาโทษอภัย วิ ให้รัสมีสีส่องใส ทู ให้มีอำนาจ
อะ ให้หวาดตกใจกลัว นุต ให้ลืมพี่น้อง
ตะ ให้ลืมพวกพ้องวงษา โร ให้ลืมมิตรสหาย
ปุ ให้ลืมบิดามารดา ริ ให้ลืมบุตรและนัดดา
สะ ให้ลืมภรรยาและสามี ธัม ให้ลืมแก้วอัคมเหษี
มะ ให้นอนลืมตาค้าง สา ให้อยู่มิได้
ระ ให้ภิราบรำพรรณกราบบาทา ถิ ให้กระดกกายมิได้
สัต ให้ฟังคำกู ถา ให้วิงวอนนมัสการ เท ให้ตามใจกู

วะ ให้มีสง่าราษี มะ ให้อ่อนน้อมทั่วจักรวาฬ
นุ ให้มีอภินิหารศักดิ์สิทธิ์ สา ให้มีฤทธิดังพระธรรมเจ้า
นัง ให้มีเดชเดชา พุท ให้มีริทธาดังพระสาวก
โธ ให้มีอานุภาพ ภะ ให้กำจัดศัตรูมาเป็นมิตร
คะ ให้มีจิตฤาชา วา ให้ปรากฎ ติ ให้สว่างทั่วทวีปทั้ง ๔
พุทธังสว่าง ธัมมังสว่าง สังฆังสว่างฯ